
Çıktı Betik Türüne Göre Arz, harcanmamış çıktılardaki BTC’yi kilitleme betiği biçimine göre toplar. Kategoriler P2PK, P2PKH, P2SH, P2WPKH, P2WSH, P2TR ve Diğer şeklindedir; ilk dönem açık anahtar çıktılarını, eski adres biçimlerini, yerel SegWit’i, Taproot’u ve kalan betikleri kapsar. Her seri BTC cinsinden ölçülür.
P2WPKH veya P2WSH varlıklarının artması, yerel SegWit çıktılarında daha fazla değer tutulduğunu gösterir; P2TR ise Taproot çıktılarındaki değeri izler. P2PKH 1 Ağustos 2017’de yaklaşık 12,75 milyon BTC’ye ulaştı; 17 Ekim 2026’da yaklaşık 4,55 milyon BTC tutarken P2WPKH’de yaklaşık 8,29 milyon BTC vardı. Bu, işlem aktivitesinin doğrudan ölçümü yerine biçimler arasında saklanan değerin kaymasını gösterir.
Bir saklama kuruluşunun büyük bir bakiyeyi taşıması, kullanıcı eklemeden dağılımı keskin biçimde değiştirebilir. P2SH, iç içe SegWit dahil farklı harcama düzenlemelerini kapsayabilir; bu nedenle yalnızca çoklu imza veya eski biçim kategorisi değildir. Bakiyeler işlem sayılarını, ücret tasarruflarını, inscription aktivitesini veya bir cüzdanın arkasındaki güvenlik uygulamalarını ortaya koymaz.
P2WPKH ve P2WSH yerel SegWit biçimleridir; P2TR ise Taproot’tur. P2SH de iç içe SegWit içerebilir; dolayısıyla yalnızca yerel biçimleri saymak, SegWit harcama düzenlemesiyle tutulan her BTC’yi kapsamaz.
Taproot çıktılarında daha fazla BTC kaldığını gösterir. İşlem sayıları ve transfer hacmi farklı hareket edebilir; çünkü çok sayıda küçük transfer, tek bir büyük saklama yatırmasına göre daha az saklanan BTC içerebilir.
Hayır. P2SH çeşitli betik düzenlemelerini temsil edebilir; çoklu imza kuralları P2WSH veya Taproot da kullanabilir. Görünür çıktı biçimi, coinleri kimin harcayabileceğini tam olarak açıklamaz.